Als je diep in de schulden zit en er alleen niet meer uitkomt

21/09/2017

Gisteren ging het hierover in de raadscommissie werk en inkomen.

Mensen die het maar steeds niet lukt om controle te houden over hun uitgaven kunnen via een verzoekschrift aan de kantonrechter iemand anders machtigen om hun financiële zaakjes te regelen.

Vroeger moest je er psychisch behoorlijk na aan toe zijn, maar tegenwoordig is het hebben van forse schulden al genoeg om een aanvraag te doen voor het z.g. beschermingsbewind. Er zijn mensen die daarvoor bij de gemeente aankloppen en dat zijn er 700 maar er zijn er ook die een particulier bewindvoerderkantoor in de arm nemen. Dat zijn er veel meer: ruim 4000.

Dat laatste is zo langzamerhand een doorn in het oog van de gemeente omdat de kosten zwaar drukken op het budget voor de bijzondere bijstand, n.l. 2,5 miljoen per jaar. Mensen die minder dan 120% van het minimum ontvangen kunnen een beroep doen op dit potje van de gemeente.

Dat geldt overigens ook voor de gemeentelijke clientèle.

Vrijwel alle commissieleden riepen ach en wee over de uitgaven bijzondere bijstand voor mensen in beschermingsbewind, maar niemand was op de hoogte van de volgende feiten: het aantal van 4000 cliënten in de particuliere sector, de controle op de uitvoering door de raad voor de rechtspraak, het bestaan van een kwaliteitsbureau voor controle op de kwaliteit van de bewindvoerders en het tarief voor deze rechtshulp is € 64,90.

In de commissie vond het college eigenlijk dat de gemeente veel beter in staat was om mensen te helpen bij hun schulden. Het is alleen jammer dat het niet wordt aangetoond met harde cijfers. Als het zo was waarom kloppen er dan niet veel meer mensen aan bij het gemeentelijke loket?

De hand werd niet in eigen boezem gestoken maar er werd gewezen naar al die kantoren die het wel lukt om klanten binnen te krijgen.

Ons betoog kwam er in grote lijnen op neer dat het niet aangaat de particuliere sector zwart te maken, maar dat de gemeente veel meer moet doen om te voorkomen dat mensen in de schulden terecht komen. Ik herinner me dat het al weer jaren geleden is dat de geldkrant van het NIBUD is uitgereikt in de stad, een echt goed initiatief. Voor het eerst werd erop gewezen dat men zelf ook het nodige kan doen om de uitgaven in de klauwen te houden. Er is helaas geen follow up gekomen, ook geen evaluatie. Dat is dus pure geldverspilling geweest.

Wij vinden dat de gemeente zich niet dwingend t.a.v. deze mensen moet opstellen. Ook mensen met schulden moet de vrije keuze worden gelaten. Dat kun je niet terugnemen als gemeente.

De gemeente moet gewoon meer de boer op met haar voortreffelijke product schuldhulpverlening en daarmee het vertrouwen winnen van mensen die in deze weinig benijdenswaardige positie terecht zijn gekomen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

vul de oplossing in *

zoeken