De prinses op de erwt

27/05/2017

Kinderen mogen en willen meepraten over van alles en nog wat en de mogelijkheden zijn legio. Op school, thuis, op sport, overal worden kinderen uiterst serieus genomen als gesprekspartner.

Dat blijkt ook uit de verkiezing van de kinderburgemeester, een jongetje van 11 jaar, die het beste weet wat kinderen willen, zo verklaarde hij zijn uitverkiezing.

Een logisch vervolg is de instelling van een kinderraad, afgelopen woensdag besproken door de gemeenteraad in de raadscommissie onderwijs en welzijn.

Ook deze raad gaat uit 39 leden bestaan, zoals de volwassen gemeenteraad.

Allemaal prima ware het niet dat het college voorstelt de inrichting en begeleiding van deze kinderraad te laten uitvoeren door een landelijke stichting Missing Chapter, in 2009 opgericht door Laurentien van Oranje, de vrouw van de laaggeletterdheid. Deze personificatie van de sociale ongelijkheid heeft nu bedacht dat je arme kinderen het beste helpt door ze door leeftijdgenootjes aan het praten te krijgen.

Armoede is daarmee het belangrijkste thema voor de kinderraad. In de commissie heb ik dit gehekeld. Moet je kinderen confronteren met grote mensen problemen?

Waarom kunnen we plaatselijk geen raad voor kinderen instellen met door hen zelf gekozen onderwerpen?

Ga je de onbevangenheid van kinderen nu al ombuigen naar een neerbuigende houding jegens klasgenootjes? De intentie van deze stichting is niet om armoede op te heffen, laat staan inzichtelijk te maken waarom de een wel een prinses kan worden, maar de ander nooit of te nimmer.  Intussen kost de gemeente deelname aan een 2 jarige pilot van deze stichting € 12.500,- per jaar.  Het college wil daarvoor uit de pot voor armoedeprojecten putten!

Tot mijn verbazing was er, behalve van mijn kant, hierover geen enkel kritisch geluid te horen bij de andere fracties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

vul de oplossing in *

zoeken